Inkijkexemplaar: Oog in oog met kwetsbaarheid

OOG IN OOG MET KWETSBAARHEID 18 kennen en een correcte inschatting te kunnen maken over het al dan niet doorverwijzen van je cliënten. In deel 3 (hoofdstuk 10 t/m 12) gaat het over het versterken van de relatie tussen de cliënt en zijn kwetsbare stukken. Hier komt onder andere de facilitatie van de oorspron- kelijke kindstukken en verstoten stukken aan bod. In dit deel leg ik ook verbanden met andere denkers die methodes ontwikkelden van zelftroost en zelfcompassie. Dit boek is een echt praktijkboek, doorspekt met voorbeelden uit mijn praktijk en met heel veel letterlijke weergaves van gesprekken die zich afspeelden in mijn therapieka- mer. Het is dus een ‘doeboek’ geworden. Dat was ook mijn grote verlangen. Geen theo- retisch werk, maar een levendig praktijkverhaal. Tegelijk wil en moet ik manen tot voor- zichtigheid en zelfinzicht als je dit boek leest en vooral als je zaken wil gaan toepassen in je eigen praktijk. In mijn opleidingen wijs ik mijn studenten steevast op hun comfortzone als begelei- der. Wat is je achtergrond en vooropleiding? Ben je vertrouwd met traumawerk of niet? Hoeveel jaren ervaring heb je al op de teller staan? Heb je kennis van dynamische werk- vormen? Al deze zaken leiden tot een bepaalde mate van comfort als begeleider. Lees je iets in dit boek en denk je: Oh, ik doe iets wat erop lijkt en wil weleens iets proberen te veranderen om te kijken hoe dit uitpakt? Dan zou ik zeggen: doen! Lees je daarentegen iets waarvan je denkt: Oei, dat zie ik mezelf niet zomaar toepassen, dan is mijn advies: niet doen! Het werken met kwetsbaarheid vraagt zowel de nodige voorzichtigheid als het vertrouwen dat je in staat bent je cliënt de veiligheid en de ruimte te bieden om de pijn in de ogen te zien. Ben je hierin niet ervaren, dan is scholing van wezenlijk belang voordat je gaat experimenteren. Wil je je volledig bekwamen in Voice Dialogue, dan verwijs ik naar het International Voice Dialogue Agreement (www.ivda.info) waar je de internationale kwaliteitscriteria kan lezen voor een Voice Dialogue-facilitator en -trainer. Aan de hand daarvan kan je een gedegen facilitator of trainer in je buurt opsporen. Ten slotte iets wat eerder thuishoort in het dankwoord, en wat ik daar graag nog eens zal herhalen. Ik wil al mijn cliënten danken die door de jaren heen hun vertrouwen in mij gesteld hebben en zich getoond hebben in al hun stukken. Zonder hen zou dit boek er nu niet zijn. Ik ben hen zeer erkentelijk voor hun moed om samen met mij op weg te gaan. Alle casussen in dit boek zijn natuurlijk gebaseerd op werkelijke verhalen, ik hoefde niets te verzinnen, de rijkdom aan verhalen is groot. Wat ik wel deed, is de verhalen ano-