Inkijkexemplaar: Oog in oog met kwetsbaarheid

17 1 INLEIDING Wat ik toevoeg aan alles wat al geschreven is over Voice Dialogue, is het heel speci- fieke werk met gekwetste en getraumatiseerde stukken. Ik ontwikkelde er een praktisch schema voor, zodat je als begeleider handvatten hebt. Ik leg ook verbanden met andere therapierichtingen om mijn manier van werken te onderbouwen en te verrijken. Ik pre- tendeer niet dat dit boek een volledige handleiding is om traumawerk te doen met je cliënten. De methodiek dient ingebed te worden in een langdurig coachings- of thera- pietraject. Een andere reden om dit boek te schrijven is dat er in onze maatschappij stilaan steeds meer openheid is om aan de slag te gaan met onze kwetsbaarheid. Ook in de coa- chingspraktijk is het niet meer vreemd om stil te staan bij onderliggende gevoelens en pijnlijke gebeurtenissen. Het werk van Brené Brown heeft daar veel toe bijgedragen. Het woord kwetsbaarheid doet niet meer automatisch denken aan zwakte, maar steeds meer aan kracht. In de psychotherapeutische praktijk is er de laatste jaren ook een belangrijke kentering merkbaar. Het wordt steeds meer aanvaard dat oude kwetsuren wel degelijk een impact hebben op ons functioneren vandaag. In contact durven treden met onze trauma’s verhoogt onze veerkracht. Dit boek biedt ondersteuning in dit werk. Ik ben zelf een psychotherapeute, geen coach. Toch leid ik zowel coaches als therapeu- ten op en is dit werk bedoeld voor de beide doelgroepen. Ik specifieer in het boek heel duidelijk waar het verschil kan liggen als je Voice Dialogue gebruikt in je coachings- en therapiepraktijk. Daarom is het boek na de drie inleidende hoofdstukken verdeeld in drie delen. We gaan van start met de algemene hoofdstukken. Hierin vind je een inleiding tot Voice Dialogue en waarom kwetsbaarheid een belangrijk onderdeel is in dat werk. In het eerste deel (hoofdstuk 4 t/m 6) leer je werken met mensen die kwetsende inperkingen ondervonden hebben in hun kinder- en jeugdjaren. Dat is een heel grote doelgroep en deze mensen ontmoet je sowieso als coach of als therapeut. We bespreken de verschillende manieren om de gekwetste stukken een plaats te geven in de ruimte. Deel 2 (hoofdstuk 7 t/m 9) gaat over cliënten die traumatische inperkingen ervaren hebben. Deze mensen zal je vaker ontmoeten in de therapeutische praktijk. Zij ontwik- kelen een aantal specifieke primaire subpersonen die een aparte aanpak vereisen: de moordende criticus, verdovende of verslaafde stukken, slachtofferstukken, schaamte- stukken en dissociatieve subpersonen. Ik wil echter heel voorzichtig zijn in het aanbren- gen van een rangorde in schade of trauma dat ontstaan is in de jeugdjaren. Afhankelijk van iemands persoonlijkheid kan het zijn dat een kwetsende inperking even grote gevol- gen heeft als een traumatische inperking bij iemand anders. Ben je een coach, dan zal ook dit deel interessant zijn om te lezen, al was het maar om een aantal dingen te her-